De tamponkwestie

De tamponkwestie

De tamponkwestie

Chemie en tampons: wat zit er in, en wat niet?

Rond tampons doen veel indianenverhalen de ronde. Voorstanders van alternatieve producten brengen vaak het argument van de 'chemische samenstelling' van de gemiddelde tampon in stelling. Wie zo maar wat gaat googlen zou er ongerust van kunnen worden, en dat is niet terecht. Want overal is chemie, dus ook in een tampon. Functioneel, veilig en verantwoord.

Wat er wél in een tampon zit

Een tampon is een vrij eenvoudig product. Het absorberende staafje bevat samengeperste vezels van synthetische (rayon) en natuurlijke (katoen) oorsprong. Beide soorten vezels bestaan uit cellulose en zijn uitstekend in staat vocht op te nemen.

Hoeveel rayon en katoen er precies in de tampon zit verschilt per type en per producent. Overigens komt rayon (foto) uit een fabriek, maar het wordt gemaakt uit een natuurlijk grondstof: houtpulp. 

Om de tampon zit een flinterdun laagje kunststof, meestal is dat polyethyleen en/of polypropyleen. Die materialen zijn veilig en worden ook - onder andere - gebruikt om voedsel in te verpakken.

Het draadje aan de tampon bestaat uit katoen of een kunststof zoals polyester of polypropeen.

Wat er níet in een tampon zit

Chloor zul je in een tampon niet aantreffen. Om ze te zuiveren worden de gebruikte vezels gebleekt, waar ze ook mooi wit van worden. Maar dat gebeurt al lang niet meer met chloorgas. Waterstofperoxide is een veelgebruikt alternatief; de kapper gebruikt dat bijvoorbeeld ook bij het verven van je haar.

Wat er sóms in een tampon zit

Nu komen we bij een lastige kwestie. Om vast te stellen of producten veilig zijn hebben chemici apparaten ontwikkeld die minuscule hoeveelheden moleculen kunnen detecteren. Gooi een druppel inkt in een olympisch zwembad en met chemische analyse vind je overal in het zwembad de inktmoleculen terug. Zelfs een druppel in een flink meer is vaak nog te detecteren.

Met zulke technieken kun je in een tampon bijvoorbeeld bestrijdingsmiddelen vinden. Niet omdat de producent die erin stopt, maar omdat ze werden gebruikt bij het telen van de katoen. Zo kwamen Argentijnse wetenschappers onlangs in het nieuws omdat ze in tampons glyfosaat wisten te detecteren. Het was héél weinig, minder dan een miljoenste gram per tampon, maar de alarmberichten waren niet van de lucht. Toch is zo'n meting niet iets om je zorgen over te maken, benadrukt wetenschapsredacteur Maarten Keulemans van de Volkskrant:

Op internet vind je vergelijkbare berichten over dioxine, asbest en andere stoffen. Ze zijn potentieel gevaarlijk, maar bij lange na niet in de mate waarin ze in tampons worden aangetroffen - als dat al het geval is. De Amerikaanse warenautoriteit FDA schreef er een uitgebreide verklaring over. De conclusie: met de doorsnee tampon is echt niets mis.

Afbeeldingen:
Tampon in hand: Shutterstock, Yulia Grigoryeva
Vezels: Fibre2fashion
Apparatuur: Wikimedia Commons
 
 
 

 

Terug naar overzicht