Chemie tussen je tanden

Chemie tussen je tanden

Chemie tussen je tanden

De beste bubbelgum is een kwestie van de juiste chemie

Wist je dat er veel te weinig kauwgum zou zijn als er geen synthetisch rubber was? Dankzij chemie kunnen dagelijks miljoenen mensen hun tanden in het taaie spul zetten. Voor de smaak, het rustgevend effect of om er mooie grote bellen van te blazen. 

Natuurlijke oorsprong

Kauwgum is een Amerikaanse uitvinding. John Curtis geldt als de uitvinder van het goedje. Zijn Maine Pure Spruce Gum was in 1848 het eerste echte commerciële kauwgum.

Curtis maakte het uit de hars van lokale dennenbomen, maar andere fabrikanten gebruikten later vooral Zuid-Amerikaans boomsap. De Amerikaanse uitvinder Thomas Adams mengde er nog wat extra suiker en smaakstoffen door, en zo ontstond het recept dat ook vandaag nog de basis is voor alle kauwgum: een taaie, kauwbare massa gemengd met zoetstof en smaakstof.

In de Tweede Wereldoorlog kwam kauwgum met de Amerikaanse soldaten naar Europa. Het zat in hun rantsoenen omdat het hen hielp alert te blijven tijdens slapeloze patrouillenachten. Bij de bevrijding deelden ze het uit aan de enthousiaste Europeanen.

Synthetische grondstoffen

Zoals alles dat Amerikaans was, werd kauwgum in korte tijd enorm populair. De vraag werd zelfs zo groot dat er gewoon niet genoeg bomen waren om het hars te leveren.

Fabrikanten gingen daarom op zoek naar alternatieven en die vonden ze bij de chemische industrie. In de jaren vijftig van de vorige eeuw schakelden de meeste kauwgumproducenten over naar synthetische grondstoffen. 

Vandaag de dag bevat kauwgum in de meeste gevallen styreen-butadieenrubber. Dat is een enorm uitgebreide familie van elastische polymeren die bijvoorbeeld ook in autobanden te vinden is. Uiteraard in een compleet andere samenstelling dan in snoepgoed.

In kauwgum wordt er verder nog andere synthetische en natuurlijke harsen aan toegevoegd om het spul precies de goede kauwsensatie te geven. Plus natuurlijk de zoetstoffen (ook die zijn meestal kunstmatig, om tandbederf te voorkomen) en de smaakstoffen. Fabrikanten houden hun recept graag geheim, zodat iedereen bij zijn eigen favoriete merk blijft.

Bellen blazen

Een bijzondere kauwgumvariant is de Bubble gum. Die heeft een speciale polymeersamenstelling die het materiaal minder taai en meer elastisch maakt, zodat je er fantastische bellen van kunt blazen. Het is meestal roze omdat dat de favoriete kleur was van Walter Diemer van de Fleer Chewing Gum Company. Andere kleuren had Diemer niet voorhanden toen hij in 1928 - als eerste - de bellenblaaskauwgum bedacht.

Heerlijk spul is het. Wel jammer dat die bellen op een gegeven moment in je gezicht uit elkaar spatten... 

Afbeeldingen:
Grote foto bovenaan: Veer, Irina Pusepp.
Curtis Spruce Gum: Wikimedia Commons.
Kauwgumballen: Flickr, Ganesha Isis.

 
 
 
Terug naar overzicht